سبک زندگیموفقیت

بنا کردن زندگی با کابوس بزرگ

25 سال است با این مدل تکراری زندگی می‌کند؛ زندگی که نه، به قول خودش بردگی است. بردگی فردی که زندگیش را با کابوس بنا میکند و این حکایت گریبانگیر اکثر خانواده‌ها شده است…

قسط

از بانک آمده اما قرار است باز هم به آنجا برود. یکی از دوستانش را با هزار بدبختی راضی کرده با او به بانک بیاید و ضامنش شود تا بتواند وام 20 میلیون تومانی بگیرد. ازخوشحالی روی پا بند نمی‌شود، از اینکه توانسته مدیر شعبه بانک را توجیه کند که به عنوان کارآفرین این وام را طی پنج سال و هر ماه مبلغ 550هزار تومان به او بدهد. هرکس نداند و او را در این حال ببیند تصور می‌کند بلیتش برنده شده یا پول کلانی پیدا کرده است، اما واقعیت این است که او بعد از پنج سال باید دو برابر این مبلغ یعنی 40 میلیون تومان را به بانک پس بدهد. شاید در ظاهر اصلا عادلانه نباشد، اما واقعیت همین است. 26 بانک و موسسه خصوصی و دولتی در ایران به افراد از دو میلیون تومان به بالا وام می‌دهند، در حالی که همه این بانک‌ها و موسسات مبلغی بیش از دو سوم مبلغ وام را پس می‌گیرند. با وجود این، تمنای وام گرفتن و زندگی قسطی در بعضی‌ها به هیچ وجه کمرنگ نمی‌شود.

چشم وهم چشمی‌وتظاهر از عمده دلا یل گرایش مردم به زندگی قسطی است. الگوی مصرف نادرست در جامعه که عمدتا در زندگی‌‌‌های شهرنشینی رایج شده است، در این خصوص تاثیر به سزایی دارد بخصوص در خانواده هایی که از نظر مادی مرفه هستند! بله،برخی خانواده‌‌‌های مرفه برای اینکه حتی یک لحظه از دیگران عقب نمانند به مصرف بی اندازه ونادرست روی می‌آورند

خودش هم نمی‌داند این پول هایی را که وام گرفته صرف چه اموری کرده و وقتی از او می‌پرسم مثلا همین 20 میلیون تومان را چه کار کردی، می‌گوید: به خدا نمی‌دانم! خرج شد دیگر! دو میلیون به این بدهکار بودم، چهارمیلیون یک جای دیگر باید می‌دادم! یک دفعه همه اش خرج شد! این نخستین بار نیست که وام می‌گیرد، اما حتی نمی‌داند پولی که برای آن باید تا پنج سال زیر بار قسط و بازپرداخت برود کجا خرج شده است؟ فقط برایش همان لحظه که وام را می‌گیرد مهم است و آن شادی که تا چند ساعت و چند روز که می‌خواهد پول‌ها را خرج کند استمرار دارد. هرچند این خوشحالی با نخستین مرحله ای که قرار است این وام را پس بدهد رنگ می‌بازد و جای خودش را به استرس نحوه پرداخت وام می‌دهد، اما باز هم مثل معتادی که فقط به مصرف مواد فکر می‌کند دنبال شادی کاذب همان لحظات است و برای رسیدن به آن لحظه حتی حاضر است سال‌ها سختی بکشد.

بردگی و چرخه ای از تکرارها
25 سال است با این مدل تکراری زندگی می‌کند؛ زندگی که نه، به قول خودش بردگی است. بردگی فردی که در چرخه ای معیوب اسیر تکرارهاست. هر روز سر کار می‌رود تا شب به خانه بیاید و استراحت کند تا صبح دوباره بتواند سرکارش برگردد. وقتی به نیازهایش یعنی آن چیزهایی که برای آنها مجبور به قسط گرفتن شده نگاه می‌کند می‌فهمد آنها تمامی‌ندارند. اینکه بخواهد هر روز وسایلش را نوتر کند، ماشین بخرد یا خانه جدیدی بخرد آیا آن قدر ارزش دارد که بخواهد به خاطرش کل زندگی اش زیر بار قرض و قسط برود و همیشه بدهکار باشد؟ گاهی وقت‌ها شب‌ها از استرس این همه بدهکاری از خواب می‌پرد و خودش را در حالی تصور می‌کند که دیگر نتواند به سر کار برود و قرض هایش را بدهد. نمی‌تواند به کسی بگوید چقدر تحت فشار و استرس است، اما اگر بخواهد کار کند و کارش را گسترش بدهد چاره ای جز این ندارد. با هزار بدبختی توانسته چند نفر را پیدا کند که برایش ضامن شوند تا بتواند وام بگیرد و آنها این کار را در ازای این برایش انجام داده اند که او هم ضامن آنها بشود.

چشم و هم چشمی‌، تظاهر، فقر …
یکی از دلایل خریدهای قسطی را باید درعوامل فوق جستجو کرد. چشم وهم چشمی‌وتظاهر از عمده دلا یل گرایش مردم به زندگی قسطی است. الگوی مصرف نادرست در جامعه که عمدتا در زندگی‌‌‌های شهرنشینی رایج شده است، در این خصوص تاثیر به سزایی دارد بخصوص در خانواده هایی که از نظر مادی مرفه هستند! بله،برخی خانواده‌‌‌های مرفه برای اینکه حتی یک لحظه از دیگران عقب نمانند به مصرف بی اندازه ونادرست روی می‌آورند.
همچنین یکی دیگر از دلایل روی آوردن به زندگی قسطی فقر است. فقر بخصوص فقر اقتصادی از مهمترین دلایل گرایش مردم به زندگی قسطی است. به عبارتی مادامی‌که هزینه‌‌‌های زندگی از درآمدها پیشی می‌گیرند طبیعی است که با چنین فشارهایی زندگی مردم به سمت قسطی شدن سوق پیدا کند. متاسفانه به دلیل آ ن که درآمدها کفاف هزینه‌‌‌های جاری زندگی را نمی‌دهد قدرت خرید در بین مردم کاهش یافته واین امر نشان می‌دهد که سیاست‌‌‌های اقتصادی ما تا کنون نتوانسته است آن طور که باید وشاید خوب عمل کند.

رنگ و لعاب مصرف و صورت زرد زندگی

داشتن ماشین مدل بالا و خانه لوکس هر چند به عنوان یک ارزش انتزاعی خود نمایی می‌کند اما این نکته نباید فراموش شود که آرامش زیر خروارها بدهی ناشی از آن‌ها به درد و مصیبی عظیم مبدل خواهد شد تا امروز شاهد افزایش آمار طلاق در کشور باشیم. شاید باید عینک مصرف گرایی را از صورت برداشت و به زندگی رنگ و لعاب واقعی را بخشید تا دیگر هیچ کس از ترس نگوید ” ازدواج نکن که بد بخت می‌شی ”

زندگی پر لعاب شهری چند ده سالی است رنگ مصرف گرایی به خود گرفته و به هیچ نحو حاضر نیست به اندازه ارزنی از آن دست بکشد.
موبایل، تلویزیون LCD و LED، ماشین آخرین مدل، گوشی سری فلان همه از اجزایی این زندگی پر دردسر آهنی شده اند که باید به هر نحو ممکن برای دست یافتن به آنها کاری کرد حال می‌خواهد با چند شیفت کار کردن زیر بار هزار و یک قلم قسط جور و ناجور با بهره‌‌‌های بانکی متفاوت برود. زیاد راه دور نروید همین زندگی خودمان درگیر هزار قسط و بلا است که چیزی جز تعهد به چندین و چند موسسه مالی و بانک را برای ما به همراه نداشته است.
زندگی قسطی رسم این روزهای زندگی شهری است تا کسانی که توان چندانی برای پرداخت در مقابل نیازهای بی پایان خود ندارند اقدام به برآورده نمودن آنها به هر راه ممکن نمایند.
اما فاجعه اینجاست حرکت به سوی زندگی قسطی برای برآورده کردن خواسته‌ها پایانی برایش متصور نیست چرا که در دنیای پیشرفته هر روز مدل جدیدی از کالا در طرح‌ها و رنگ‌‌‌های متنوع در بازار مصرف عرضه می‌شود، که همین عامل باعث ایجاد وسوسه برای خرید و مصرف می‌شود، که به نوبه خود اگر با میزان درآمد افراد مطابقت نداشته باشد، باعث آسیب‌‌‌های جدی بر پیکره خانواده می‌شود.
اما در این میان تنها سود کنندگان بازار قسط‌‌‌های طولانی مدت بانک‌ها و موسساتی هستند که برای ارائه این دست از وام‌ها در ابتدا هزار نوع چشم نازک می‌کنند تا شاید با این قیافه گرفتن‌‌‌های اداره مسلکانه پرده ای بپوشانند برسودهای کلانی که از مردم اخذ می‌کنند بی آنکه کسی از آنها حساب و کتاب بخواهد و بگوید که چرا برای دو میلیون تومان ناقابل دو میلیون و چهارصد هزار تومان دریافت می‌کنند. مطمئن باشید نرخ این وام‌ها با رشد پلکانی خود سودهای صعودی که نه نجومی‌را به همراه می‌آورند. حال خودتان کلاهتان را قاضی کنید در این بازار پر قیل و قال که همه به دنبال گرفتن قسط  هستند چه کسی در این بین بیش از همه سود می‌برد و چه کسی متضرر اصلی است؟

و در پایان …
در پایان باید گفت داشتن ماشین مدل بالا و خانه لوکس هر چند به عنوان یک ارزش انتزاعی خود نمایی می‌کند اما این نکته نباید فراموش شود که آرامش زیر خروارها بدهی ناشی از آن‌ها به درد و مصیبتی عظیم مبدل خواهد شد تا امروز شاهد افزایش آمار طلاق در کشور باشیم. شاید باید عینک مصرف گرایی را از صورت برداشت و به زندگی رنگ و لعاب واقعی را بخشید تا دیگر هیچ کس از ترس نگوید ” ازدواج نکن که بد بخت می‌شی “.

منبع: ه.هدایتی-بخش اجتماعی تبیان

نوشته‌‌‌های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می‌کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه‌‌‌های شما پردازش می‌شوند.

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا